Waar ging elke kilo heen? Culinary Cloud vergelijkt wat je kocht (je facturen), wat je menu nodig had (recepten × verkochte aantallen) en wat je telde (voorraadsessies) — en toont het gat per product, in euro's, tegen de prijzen die je werkelijk betaalde. Geen schattingen, geen branchegemiddelden.
Plan een demo →Voor elk product dat je bestelt berekent het benuttingsrapport hoeveel je menu over de periode had moeten verbruiken — recepthoeveelheden per portie, inclusief sub-recepten en snijverliespercentages, vermenigvuldigd met de aantallen die je POS werkelijk verkocht. Het verschil met wat je kocht is potentiële verspilling, gewaardeerd op de laatst betaalde prijs.
Die extra doos wijn die je te veel bestelde is geen verspilling — het is voorraad. Vergelijk twee willekeurige voorraadtellingen en Culinary Cloud maakt per product het onderscheid:
Elk eurobedrag is gebaseerd op de prijzen die je destijds werkelijk aan je leveranciers betaalde — dus de cijfers blijven kloppen, ook als prijzen later veranderen.
Op basis van je inkopen en verkopen weet Culinary Cloud hoeveel voorraad je zou moeten hebben. Het verschil met wat je team werkelijk telde is lekkage — verlies, diefstal, ongeregistreerde personeelsmaaltijden of telfouten. Geld dat het pand verliet zonder verhaal.
Echte keukens kopen hetzelfde ingrediënt bij meer dan één leverancier. Naïeve verspillingstools schrijven alle receptbehoefte toe aan één product — en verzinnen zo verspilling op de Hanos-ossenhaas en tekort op die van de slager. Culinary Cloud behandelt een kostprijs-ingrediënt en zijn gedeclareerde alternatieven als één uitwisselbare voorraadpool en verdeelt de behoefte over de pool naar rato van wat je werkelijk kocht.
Berekende verspilling vertelt je hoe groot het gat is; gelogde verspilling vertelt het verhaal. Personeel registreert verspilling in seconden — een gerecht of een ingrediënt, een hoeveelheid en een reden.
Snijverlies, schillen en prep-verlies horen bij de echte kosten van een ingrediënt. Stel een verspillingspercentage in per ingrediënt (of een restaurantbrede standaard) en Culinary Cloud rekent met de effectieve hoeveelheid: een portie van 200 g bij 10% verlies wordt doorgerekend als 220 g. Gerechtskosten, kostprijs% en de benuttingsrapporten gebruiken allemaal dezelfde opgehoogde hoeveelheden — dus de cijfers spreken elkaar nooit tegen.
| Databronnen | Verwerkte leveranciersfacturen (inkopen), recepten incl. sub-recepten (behoefte), POS-verkopen (aantallen), voorraadtellingen (voorraad) |
| Benuttingsrapport | Besteld vs. menugebaseerd nodig per product over elke periode; niet-gekoppelde/onmeetbare producten apart |
| Echt verbruik | Tussen elke twee voorraadtellingen van een groep of sectie; de periode loopt van telling tot telling |
| Lekkage | Verwachte vs. getelde voorraad per product, in euro's, met een betrouwbaarheidsindicatie per rij |
| Ingrediënt-alternatieven | Primair + alternatieven gepoold als één voorraad; proportionele verdeling van behoefte |
| Gelogde verspilling | Per gerecht of ingrediënt, zes redencategorieën, toegewezen aan leveranciersproducten |
| Waardering | Altijd je eigen factuurprijzen (excl. BTW) — historische cijfers houden de prijzen van hun dag |
Door drie echte databronnen naast elkaar te leggen: wat je kocht (verwerkte leveranciersfacturen), wat je menu nodig had (recepten met hoeveelheden per portie, inclusief sub-recepten, vermenigvuldigd met verkochte aantallen uit je POS), en wat je fysiek telde (voorraadsessies). Het productbenuttingsrapport toont gekocht vs. nodig per product; het echte-verbruiksrapport voegt voorraadtellingen toe, zodat over-inkoop die nog op de plank staat telt als voorraad, niet als verspilling.
Potentiële verspilling = je kocht meer in dan je menu nodig had — een signaal voor over-inkoop. Echte verspilling = wat werkelijk verdween bovenop wat je verkopen vroegen, gemeten tussen twee voorraadtellingen — over-inkoop die nog op de plank staat telt niet mee. Lekkage is het gat tussen de voorraad die je zou moeten hebben en wat je telde, per product, in euro's.
Als je hetzelfde ingrediënt bij meerdere leveranciers koopt — ossenhaas bij zowel Hanos als de lokale slager — schrijven naïeve tools alle receptbehoefte toe aan één product, waardoor schijnverspilling ontstaat op het ene product en schijntekort op het andere. In Culinary Cloud kan een kostprijs-ingrediënt alternatieven declareren; het primaire product en zijn alternatieven worden behandeld als één uitwisselbare voorraadpool en de behoefte wordt verdeeld naar rato van wat je werkelijk kocht.
Ja. Personeel logt verspilling per gerecht of per ingrediënt met een hoeveelheid en een reden — over datum, over-prep, fout, slechte kwaliteit, ongeluk of anders. Gelogde verspilling wordt teruggerekend naar de onderliggende leveranciersproducten, zodat gerapporteerde en berekende verspilling naast elkaar staan.
Nee. Het productbenuttingsrapport werkt alleen op facturen, recepten en POS-verkopen. Voorraadtellingen (via de Cloud Count-app) ontgrendelen de sterkere rapporten: echt verbruik en lekkage, die echt verlies onderscheiden van voorraad die nog op de plank staat.
Echte prijzen. Elk verschil wordt gewaardeerd tegen de prijzen op je eigen leveranciersfacturen — wat je werkelijk betaalde, geen branchegemiddelde. Producten die niet eerlijk te meten zijn worden apart getoond en buiten het hoofdcijfer gehouden in plaats van gegokt.
20 minuten demo, met je eigen leveranciers en menu ingeladen.
Plan een demo →